IFIP TC 8 Conference on Big Data Information Systems

Big_Data_Information_System_-_TC8_ 2015_1st_CfP_A4-size


CONFENIS 2012 – Call for participation

call for participation

It was twenty years ago today, Sgt. Pepper taught the band to play. They’ve been going in and out of style…

Actually it was more than 25 years ago when I was graduated in Computer Science from university and got my first assignment. I was hired by a SME and independent software vendor to develop software for shop floor terminals (SFT). Since I got two degrees, one in electronics and one in computer science I was very well skilled in using new and higher programming languages for steering low level electronics like SFTs. I developed a complete operating system to offer a platform to develop applications for the 6509 Motorola processor, which was the heart of the SFT. My programming language at that time was C. An almost unknown language then, since most software was at that moment written in Assembler. I managed to installed a very good C cross compiler and wrote my software on a PC and not on a very expensive development system specially designed by the manufacturer. This wasn’t seen before!  I was considered a wonder kid and for me the sky was the limit. I would teach the band how to play.

The first end-user application that I wrote was for a bank. They requested a time registration system for their personnel. A quite controversial issue at that time, since it was not really done that ‘white collars’ had to go through a registration (control) system to keep track of all their actions (and movements). Electronic time registration was at the dawn of its inception and was only well known by ‘blue collars’ on a real shop floor in a production plant.

I wrote for nearly three months on the application when I finally could deliver the first version. The software kept track of the begin and end times of the working day for all employees. There was also a credit system for all employees by which they could go to the restaurant for a snack and for their lunches. The SFT kept track of the lunch pause and calculated the correct times and spendings. The local collected data on the SFTs was send by an own developed communication protocol to the central host computer where the payroll application processed the captured data.

My God, I took pride on that application! I had tested the software till my fingers bled from batching in and out. Nothing could go wrong on the day that I was supposed to installed the software into the terminals. I even developed a special app to load the software into the SFTs. Remember, this was prior to the Internet!

Before I could install the software, the hardware needed to be installed by the technical staff. Bur connections and cables where tested and everything worked fine. I got green light for installation. The next day I was already more than a hour earlier at the appointment and I checked the application in the operational environment. Guess what? It worked smoothly! Then the acceptation tests took place with the customer and the users.

Before we could go into the application the office manager made already a remark. He was responsible for the ergonomics in the workplace and took care for the environmental conditions of the offices. I was already surprised to hear what possible problems my terminals could have with problems of heating, ventilation and air-condition. I soon found out what the problem was. Not the software or the application, he never took notice of it, it was the … color of the terminals. The color was blue with yellow edges. It seems to me a very contemporary choice at that time. According to the office manager these colors could not be reconciled with the light brown colors of the walls. Anyway this was never an issue nor a requirement condition. And even if so, it was not something where I as a humble programmer had any experience to give some professional advice. Although I had to admit that the color palette of brown, blue and yellow was not a perfect match.

We spend more than three hours discussing how my SFTs could get another color. At a certain moment somebody even suggested to repaint the walls. I was not me. Then the meeting was closed and I got my first IS failure to take home.

Lessons learned.

IS failures have nothing to do with technology and are not equal to engineering failures. IS failures are an outcome of a human process. All different stakeholders have to find there correspondence in the information system before you can call it a non-failure (not equal to a success). The correspondences of all stakeholders find there roots in the social values their cultivate. For IT-ers this could be a flawless software, for the CEO this could main saving money, and for the office manager this meant a perfect match with the ‘right’ colors.


Help, are we still relevant?

Academics tend to conduct theoretical work in order to be able to collect relevant knowledge. The acquired knowledge should be used to design artefact’s or to predict, explain and explore phenomenon’s in our field of information systems and thereby striving to make it a better world to phrase G. Walsham (Walsham 2012). However IS researchers often struggle with the relevance of their work. The academic discipline of information systems is indeed very young, at most 40 years and has its roots in engineering sciences like electronics, mechanics and applied physics. Its first appearance was under the umbrella of computer science. Only the last 30 years and mostly in the States, IS research has a focus on more on behavioral aspects of the discipline thereby heavily leaning on theoretical constructs coming from other scientific disciplines like sociology, anthropology, psychology, and organizational science. This has created a sort of a schism with the more traditional scientists drenched in a positivist tradition of the natural sciences. This is noticeable in education where we can see that most IT programs bring professionals on the market with mostly hard engineering (programming, system-building) skills but all too often with a lack of a deep and critical insight of what information systems can mean or not mean in organizations. The relation with the stakeholders of information systems is less studied at our universities. The creation and the use of the systems are too much separated. Too my humble opinion IS researcher are doing a great job in trying to make information systems understandable by applying a multitude of epistemological perspectives. Still their work is not well understood or even read by the practical kernel of discipline, the so-called IT practitioners.

A recent survey send to IT practitioners was astonishing. We asked to IT practitioners if they were familiar with the academic literature on IS research. We got 153 responses spread over small, medium-sized and large enterprises. Of all responses only 34% said they read academic journals on information systems. This means that 2/3 of all respondents do not read an academic journal at all! Even more amazing is that from the basket of top IS journals(*) not a single title is known for more than 15% of the practitioners. Best know is the Journal of Information Technology (15%), least known is the Journal of the AIS (5%).

A more elaborate paper will be developed on the results of this survey together with interviews with CIOs, but we can already conclude that there is at least a problem with the dissemination of academic output in the field of Information Systems. Maybe there is even a problem with the relevance of our work!



(*) The basket of top IS journals consist of: MIS Quarterly, Information Systems Research, European Journal of Information Systems, Information Systems Journal, Journal of AIS, Lournal of MIS, Journal of IT, Journal of Strategic Information Systems (see: www.aisnet.org)

Walsham, G. (2012) ‘Are we making a better world with ICTs? Reflections on a future agenda for the IS field’, Journal of Information Technology, 27(2), 87-93.




Barcelona – ECIS 2012 – 11-13/6/2012

De European Conference for Information Systems (ECIS) met zijn +/- 600 deelnemers, 243 paper presentaties uit meer dan 50 verschillende landen moet zo wat de grootste Europese academische conferentie zijn over Information Systems Research. Dit jaar ging het evenement door aan de befaamde business school ESADE in Barcelona. Toch zal deze gebeurtenis ook dit jaar wellicht voorbij gegaan zijn aan de meeste IT professionals. Een kort verslag.
Dit jaar vierde ECIS zijn 20ste verjaardag. Dit feit werd even in de verf gezet met … wat dacht je?, een paper natuurlijk! Oudgediende Bob Galliers van Bentley University (VS) wist een jonge dame te strikken om wat veldwerk te verrichten over IS research de laatste 20 jaar. Wat leren we daaruit? Dat vooral de Angelsaksische landen de meeste IS research aanleveren, met op kop het Verenigd Koninkrijk (VK), gevolgd door Ierland en Australië en uiteraard de Verenigde Staten, maar die scoren vooral op de Internationale Conferentie for Information Systems (ICIS), grosso modo twee keer zo groot dan ECIS, maar daarover een andere keer meer. Daarna komen de Scandinavische landen aan beurt met Zweden, Denemarken en vooral Finland. Ook Duitsland laat zich niet onbetuigd met vooral stevig onderzoek in samenwerking met bedrijven. België is helaas nergens te bespeuren. Nederland daarentegen heeft ten minste nog wat gewicht in de schaal te gooien en organiseert de conferentie volgend jaar in Utrecht. De conferentie heeft in zijn 20 jaar België nog nooit aangedaan en zal dit de volgende drie jaren ook niet doen, want de plaatsen voor de komende jaren zijn al toegekend aan onder meer Tel Aviv.
We brengt ECIS aan research? Het zal de meeste praktijkmensen misschien verbazen maar IS academici zijn in eerste instantie veel meer begaan met methodiek en minder met inhoud. Meteen een discussiepunt van formaat. Wat moet primeren? De relevantie van de onderzochte onderwerpen of de wijze (de zogenaamde de grondigheid of de theoretische ‘stijfheid’) waarop het onderzoek wordt gevoerd? Geen eenvoudig te beantwoorden vraag. Van wetenschappers mag immers verwachten worden dat ze in eerste instantie uitpakken met gedegen kennis. Iedereen heeft wel een mening en een visie over IS, maar is dat dan ook de wetenschappelijke waarheid of juistheid? Anderzijds is kennis om de kennis een afgedaan hoofdstuk waar alleen nog een paar wereldvreemde academici van dromen. Zeker in het domein van IS steekt een flinke praktische kern. Informatiesystemen hebben immers een functie en worden in die zin ook ingezet in organisaties en overheden.
De meeste gebruikte onderzoeksmethode blijkt de case studie te zijn. Niet onmiddellijk de meest prestigieuze methode om met sterke veralgemeningen te komen, maar wel zeer efficiënt voor de aard van de materie waar er meestal meer variabelen dan gegevens moeten bekeken worden. Daarnaast zien we de focus meer en meer verschuiven naar design science en action research, waarbij de onderzoeker naast zijn onderzoek ook een artefact oplevert. Uiteraard sterk geapprecieerd door onze maatschappij die zich nog wel eens zou durven afvragen met wat die theoretici zich vandaag zo allemaal bezig houden.
Thematisch moet worden vastgesteld dat de focus zich meer en meer verlegd weg van de technologie en meer richting de gebruiker, nu algemeen ‘de mens’ genoemd. De gebruiker was een uitvinding van ingenieurs die daarin een model van ‘de mens aan de machine’ zagen. Belangrijke thema’s zijn nu e-Health (Europa wordt oud), sociale media (moet er nog zand zijn?) en Enterprise Systems (wanneer krijgen we eigenlijk een ROI van IT?).
Een ander thema dat onze academici wereldwijd enorm bezig houdt is de wijze waarop ze zich profileren en dus laten evalueren. Dit blijken dus publicaties te zijn. Een gevoelig onderwerp waar reeds veel inkt is over gevloeid. Wetenschappers schrijven hun bevindingen neer in artikels en die moeten vervolgens geëvalueerd en vooral gepubliceerd worden. Dat laatste is het belangrijkste! Leuk vast te stellen dat ook dat wordt onderzocht. En wat blijkt? Dat 50% van alle IS researchers helemaal niet weten hoe ze zullen worden geëvalueerd en dus maar massaal aan het publiceren slaan. Als hun naam maar onder een artikel staat en ergens in een tijdschrift van A-niveau verschijnt. Hoe meer citaties een artikel heeft hoe beter, dus citeren we onszelf. 90% van alle IS-academici slagen er niet in een A-artikel als eerste auteur te publiceren. Een even groot gedeelte slaagt er maar in één A-artikel in hun gehele carrière gepubliceerd te krijgen. Het is dus drummen aan de top. Er worden daarom deals gemaakt en auteursgroepen gevormd waarbij zoveel mogelijk ‘auteurs’ hun naam onder een titel plaatsen. Met als gevolg dat 30% van alle academici hierdoor in een conflictsituatie verzeild geraakt. Een enkeling in de zaal merkte op (via een tweet) dat dit een gigantisch ethisch probleem vormt. We zijn een groep individualisten en collectief werk is niet aan ons besteed riep iemand in de zaal.
Over naar de inhoud.
Uiteraard is het onmogelijk om alle tracks, laat staan alle paperpresentaties te beluisteren op een dergelijk mega-event. We kozen voor Enterprise Information Systems (EIS), IS Security (ISS), IT Project Management (IPM), Serious Gaming (SG) en Research Methods (RM).
Het blijft huilen met de pet op inzake EIS. Succesverhalen worden opgevolgd door minder succesvolle verhalen. KMO’s doen het volgens een enkeling beter dan grote bedrijven maar veel bijval kende de man helaas niet. IPM staat in relatie met het vorige. Immers alvorens een IS in een organisatie kan worden gebruikt gaat daar meestal een project aan vooraf. En dat project is meestal, hoeft het nog gezegd, niet erg succesvol. Dus maar experimenteren met alternatieve methoden. Een paar leuke suggesties werden gemaakt. Zoals het uittesten van de theorie van dramaturgie als een alternatieve verklaring voor het verloop van een IT project. Of het IKEA-effect, waarbij een ontwerper meer belang hecht aan een object dat hij zelf gemaakt heeft. Ingenieurs zullen dit bijna zeker weer allemaal als niets ter zake doend van tafel vegen. Toch vertrekken deze onderzoekers van zeer relevante onderzoeksvragen. Onder meer waarom er zoveel IT projecten mislukken? Is de ingenieursaanpak dan zo superieur? Eén onderzoeker stelt voor dat we projectteams recycleren op basis van succesfactoren. Het idee van ‘never change a winning team’ dus.
Over IS security kunnen we kort zijn. Niets nieuws onder de zon. Security is weliswaar belangrijk, maar blijkbaar niet echt om onderzocht te worden. De outsourcing ervan verloopt zoals een ander project en security is vooral een issue voor de IT-sector.
Serious gaming wint zeer voorzichtig terrein. Vanuit een business perspectief wordt daar uiteraard zeer argwanend naar gekeken. Net zoals social media trouwens. Business is tot nader order nog steeds geld verdienen en voorlopig lukt dit niet met spelletjes en met Facebook. Tenzij je Marc Zuckerberg bent natuurlijk en Facebook uitvindt, maar dit werd niet onderzocht. Leuk was dat de theorie van misdaad werd aangehaald om het verschijnsel ‘illegale download’ te verklaren.
Steven Alter, een professor uit San Francisco pakte uit met een titanenwerk en presenteerde een ‘body of knowledge’ voor IS. Spectaculair, maar helaas kreeg hij weinig bijval. Hij negeerde dan ook volledig de gedragsmatige component in zijn oeuvre.
Er waren nog heel wat pareltjes van onderzoek te ontdekken. Zoals collega Hans van der Heijden van de universiteit van Surrey die een experiment uitvoerde met de Amazon Mechanical Turk en dat op een meesterlijk wijze wist te presenteren. Hij wist de bestaande modellen van technologie acceptatie sterk te relativeren en toonde de sterkte van een statistisch onderzoek. Ook het vermelden waard waren de presentaties over Design Science Research. Het lijkt erop dat deze vorm van onderzoek wellicht de discipline zal domineren.
De keynotes vielen zowel mee als tegen. De gekozen onderwerpen waren zeer relevant: big data problems (getuigenis CERN), service science (Henry Chesbrough) en ‘Apps for Democracy’. De eerste twee sessies werden zeer steriel gebracht, ondanks hun sterke inhoud. Enkel Peter Corbett, een jonge ex-werkloze, geek, nerd en enterpreneur-by-coincidence wist te boeien met het verhaal over zijn opdracht dat hij van Obama zelf kreeg.
Al bij al zeer interessant en zeker een must voor elke IS-er.
jan devos

IT in the Old World and in the New World

Today I read two articles with advice for CIOs. First article headlines that CIOs should forget innovation and should focus on cost reduction and increase internal IT service. Second article states that innovation and entrepreneurial thinking is vital for IT leaders. The first article is based on a survey within Western European CIOs and the second one based on testimonials of innovation award-winning CIOs in the US. Both articles are published in respectable practitioners journals. What could this mean?

That practitioners do not read the academic literature on IS/IT? Why should they? Is there somewhere a coherent stream of IS research on innovation and information systems? And if so, what does it tell you on how to deal today with the IS function in organizations? Do we need cost cutters  or do we need innovators? We teach IT risk control management on the one hand and IT entrepreneurship on the other. IT/IS courses are almost completely vanished in most business schools, replaced with courses on business process management. ERP systems dominate in most large companies, leaving almost no more funds for new technology and initiatives. A clear answer or directive for CIOs is certainly not to be expected from the academia, no matter how hard they try to deliver relevant research.

The articles also show us that the appetite for risk is definitely different in old continent as compared to the new continent. Nothing new under the sun! Sometimes you should think that Europeans have developed an extra gene responsible for entrepreneurial risk aversion. The new world is so different when it comes to entrepreneurial risk taking. European CIOs have to operate with the constant burden of cost reduction. There is no room for experiments or slack management! No wonder that all successful innovative IT companies like Facebook, Cisco, Google, Verizon, Apple, LinkedIN,… of the last 10 years are coming from the new world. The old world can only show SAP as the nova star. Not really an innovator and soon maybe a red giant.

Why does Europe claim they have the best IT universities and still has no IT companies nor organizations with strategic IT visions? Is there not something wrong in our educational approach? Leadership is not something that is lectured in European universities and certainly no IT leadership. Rather we focus on mastering and controlling technology, but not using it! European CIOs should understand that cost reduction can never be a generic strategic choice unless you want to achieve cost leadership, but there is only room for one cost leader in every sector. Instead, there is so much room outside the company that can be occupied with new IT supported business models as shown by the new world if we only could get rid of our risk aversion gene!

jan devos

Latest presentation on Bricolage and Engineering



%d bloggers like this: