2013 in review

The WordPress.com stats helper monkeys prepared a 2013 annual report for this blog.

Here’s an excerpt:

A New York City subway train holds 1,200 people. This blog was viewed about 4,400 times in 2013. If it were a NYC subway train, it would take about 4 trips to carry that many people.

Click here to see the complete report.

Advertisements

Call for Papers: Mini track on SMEs and IT/IS evaluation – ECIME 2014 Ghent

8th European Conference on IS Management and Evaluation – ECIME 2014
University of Ghent, Ghent, Belgium
11-12 September 2014


Conference venue


Geert Poels


Jan Devos


Steven De Haes


Dirk Deschoolmeester,

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Conference Chair:

Geert Poels,  Ghent University, Belgium

Programme Co-Chairs:

Jan Devos, Ghent University and Steven De Haes, University of Antwerp & Antwerp Management School, Belgium

Keynote speaker:

Prof. Dr. ir. Dirk Deschoolmeester, University of Ghent, Ghent, Belgium

 

We would like to warmly welcome you to the 8th European Conference on IS Management and Evaluation. The conference will be held at the Campus of the Ghent University Belgium in the city center. Ghent is a historic city, yet at the same time a contemporary one. The modern daily life of the city’s active inhabitants plays itself out against a gorgeous historical backdrop. In Ghent, they live, work and enjoy life over and over again each day.

ICT management and evaluation areas offer exciting research topics and ECIME is widely known to be a leading forum for scientific debate and knowledge dissemination in this domain. Constant changes in ICT application, both in commercial and public sectors, as well as the high impact of the human factor on the ICT projects’ success pose challenges to academia and practice. We are convinced that your participation in the ECIME will significantly contribute to the improvement of this fascinating research field.

We are looking forward to meeting you in Ghent.

On behalf of the Conference Team,

Jan Devos

Programme Co-chair

Mini track call for papers on SMEs and IT/IS evaluation    

Mini track chair:Jan Devos,Ghent University, Belgium

 

Small and medium-sized Enterprises (SMEs) play a significant role as engines of economic and social development all over the world. Many scholars argue that a small and medium-sized enterprise cannot be seen through the lens of a large firm. Therefore, the limited theories for IT/IS (Information Technology/Information Systems) evaluation in large organizations cannot be linearly extrapolated to SMEs, since we are dealing with a completely different economic, cultural and managerial environment.

 

This mini track aims at IT/IS research, qualitative as well as quantitative, conducted in the specific context of SMEs. Also more practice-oriented papers, case studies, and reflective papers are welcome.

 

The possible topics of interest include, but are not limited to, the following domains:

 

  • IT/IS Outsourcing, IT/IS Vendor management
  • Project Management
  • Cloud Computing, Social Media, Big Data in SMEs

 

  • Enterprise Applications (ERP, CRM) in SMEs
  • IT/IS success models for SMEs
  • IT/IS security in SMEs

ECIME_2014-cfp_MT-Devos

Geef aan de keizer wat aan de keizer toekomt… Geen Informatica meer in het middelbaaronderwijs?

seguridad-informatica1-300x225

De koepel van het katholieke onderwijs heeft beslist; geen vak informatica meer in het middelbaar onderwijs. Althans niet meer in het TSO en BSO, wel nog in het ASO.  Het vak moet meer aan bod komen in de andere lessen is de motivatie.

Voor mij als docent informatica die het vak Inleiding tot de Informatica aan het eerste bachelorjaar industriële wetenschappen doceer, komt dit niet echt als een complete verrassing.  De argumentatie dat het vak moet aan bod komen in de andere lessen valt te verdedigen maar wijst eerder op een totaal ander probleem.  Een probleem dat helaas structureel is in ons onderwijs. Ons onderwijs kampt immers met een groot gebrek innovatiegerichtheid en te sterke aversie tot veranderen. Ik wil hier zeker niet de uitzonderingen vergeten te vermelden die deze regel alleen maar bevestigen. Neem even een kijkje op Edushock (www.edushock.be) en je zult het wel met me eens zijn. Toch blijft het merkwaardig dat de bereidheid tot veranderen en innovatie vooral buiten het onderwijsveld ontstaat. Informatica heeft nooit een verdiende plaats gekregen in het middelblaaronderwijs. Waarom niet? Hiervoor zijn redenen te veel om op te sommen: nog niet volwassen, te sterk aan veranderingen onderhevig, niet wiskundig genoeg, te moeilijk, te kort aan universitaire opgeleide docenten, geen plaats binnen het bestaande uurrooster… Allemaal redenen die rechtstreeks vanuit de buik van de onderwijswereld komen en haaks tegenover de realiteit van informatica in de ‘echte’ wereld staan. Er werd zolang getalmd met al dan niet doceren van informatica dat men dan maar beslist om het gewoon te schrappen. Informatica is gereduceerd tot een instrument.

De bal die de informaticaleerkrachten, die dus eigenlijk amper hebben bestaan, doorspelen naar hun collega’s lijkt niet de beste oplossing te zijn hoe goed ze ook bedoeld is, om verschillende redenen. Een eerste is alvast of de ‘andere’ leerkrachten wel bereid zullen zijn om informaticagebruik te verweven binnen hun vakgebied, gesteld dat ze deze vaardigheid zelf beheersen. Ook nu al is het verschil in informatica-gerichtheid van leerkrachten bijzonder groot. Niets is immers gegarandeerd en veel is te afhankelijk van de persoonlijke goodwill en inzet van een leerkracht die het goed meent. Sommigen vertikken het zelfs om gebruik van informatica in te voeren in hun lessen, met nefaste gevolgen voor de motivatie niet in laatste instantie deze van de leerlingen. Stel dat we de ‘andere’ leerkrachten toch zover krijgen, zullen onze leerlingen dan beter kunnen omgaan met diverse tekenpakketten, rekenbladen,  fotografische toepassingen, presentatietoepassingen edm? Ik denk het niet. Daarvoor zijn er te grote verschillen in wat nu precies allemaal moet gekend zijn om een goed getrainde informatica-gebruiker te zijn. De informatica-industrie met zijn gigantische marketingbudgetten speelt daar heel handig op in en fnuikt hiermee initiatieven zoals Open Source Software collectieven die in het middelbaar onderwijs maar niet aan bod komen.

De Europese vereniging CEPIS heeft zich over de kennis van informaticagebruik nochtans al gebogen en daarvoor de Europese Computer Drivers License (ECDL) in het leven geroepen (www.bfia.be/ecdl.html).  Met wisselend succes overigens. In België helemaal geen succes, in vele andere landen (Duitsland, Zwitserland, VK) een zeer groot succes.  Een ééngemaakt Europees onderwijssysteem is blijkbaar nog ver zoek.

Toch zou de ECDL de oplossing voor het probleem kunnen zijn, uiteraard enkel voor het gebruik van informatica. Leerlingen krijgen een aantal lespakketten te beschikking waarin ze zelf en op eigen tempo hun vaardigheden op gebied van informatica aanscherpen. Alles valt te vergelijken met het behalen van autorijbewijs. Standaard en los van enige merk of product maar wel zeer doelgericht. Daarvoor is de ECDL samengesteld door specialisten ter zake. Terloops gezegd, de vereiste basisbehendigheid met informatica lijkt mij noodzakelijk voor alle leerlingen, niet enkel deze in het TSO en het BSO. In mijn ervaring zijn het trouwens de leerlingen uit de laatste richtingen die hun collega’s uit het ASO overklassen met het beheersen van informaticatoepassingen. Gebruik van informatica kan toch bekeken worden als iets voor techneuten?

En voor diegene die mochten twijfelen aan het feit dat het gebruik van informatica te wensen overlaat verwijs ik graag naar een studie van het CEPIS dat heeft aangetoond dat het vaak bijzonder triestig gesteld is met de basisbehendigheid van informatica.  (www.ecdl.be/fileadmin/user_upload/Documents/Control_Alt_Delete_Study_ECDL-F_Press.pdf)

Men spreekt in die zin over de ‘Cost of IT Ignorance’.  Vele leerlingen denken immers te snel te weten hoe ze met een toepassing moeten werken, maar slagen er vaak niet om echt rendementsvol werk af te leveren. Rekenbladen worden amper gebruikt (en indien wel dan bevatten ze heel wat fouten), van tekstverwerkers kent men enkel wat er aan knopjes gepresenteerd wordt op het standaardscherm en in presentatieprogramma’s beperkt het gebruik zich tot een voorgekauwd sjabloon.  Bedrijven en organisaties zien zich dus geconfronteerd met de Cost of IT Ignorance.

Een meer fundamentelere vraag die zich hier aandient en die verder gaat dan het gebruik van informatica, gaat er over of informatica een voldoende wetenschappelijke basisdiscipline is die aan leerlingen moet gedoceerd worden. Blijkbaar niet want informatica kan blijkbaar niet wedijveren met fysica, scheikunde, biologie, en wiskunde. Informatica is van origine een toegepaste wetenschap, die vaak geclaimd wordt door verschillende andere, meer basisdisciplines. Zelfs de sociologie, de economie en de psychologie hebben informatica adopteert. Bekijken we de informatica vanuit een strikt positivistische wetenschapsbril dan vallen we terug op de computerwetenschappen, die zich nog verder vertakken en beroepen op de basispijlers van de ingenieurswetenschappen (elektromagnetisme, elektronica, vaste stof fysica, kwantummechanica, logica, discrete wiskunde, ….). Op academisch niveau moest er heel wat baanbrekend werk worden verricht om de computerwetenschappen een plaats te geven tussen de positieve wetenschappen.  Toen de K.U.Leuven als eerste universiteit in België in de jaren 70 van vorige eeuw de richting burgerlijk ingenieur in de computerwetenschappen oprichtte, kon dit enkel maar indien ook alle andere ingenieursvakken werden gedoceerd en dan nog werd enkel een wetenschappelijk diploma toegekend en geen wettelijk. Dit maakte destijds deze richting de moeilijkste van alle ingenieursrichtingen. Als informaticus zou ik uiteraard durven de computerwetenschappen in het middelbare onderwijs als een basisdiscipline stellen naast biologie en chemie. De fysica (of toch delen daarvan) kan dan misschien  meteen opgenomen worden in dit nieuwe basisvak.

Nog een ander perspectief is dat van impact van informatica op onze persoonlijke en maatschappelijk evolutie. We leven in een digitaal tijdperk waarin de toepassingen van informatica ons dagelijks functioneren beheersen en veranderen. Of we nu willen of niet: Facebook, Twitter, YouTube, e-mail, Gaming, Google Earth, chatten, …. ze zijn er en ze zullen niet meer verdwijnen. Integendeel dagelijks ontstaan er nieuwe collectieven en toepassingen die gebruik van informatica een nieuwe maatschappelijke functie geven (denk aan fenomenen zoals het Internet-of-Things, BYOD, Big Data, …). Moeten we onze leerlingen niet daarop wijzen, er duiding bij geven en vooral ruimte tot experimenteren? Nu we geschiedenis en aardrijkskunde van het programma dreigen te schrappen zit er misschien hier een innovatieve mogelijkheid in om deze wetenschappen een nieuw elan te geven. Ook esthetische vorming met behulp van digitale kunst zou een revival kunnen impliceren voor de teloorgang van de aandacht voor de (klassieke) kunsten. Er werden nog nooit meer museumbezoeken genoteerd sinds de musea online zijn gegaan!  Een ook ethiek en wetgeving zouden door informatica heel aantoonbaar kunnen gemaakt worden. We hebben het dagelijks over computercriminaliteit en inbreuken op onze persoonlijke levenssfeer. Waarom kan dit niet op school tot de leerstof behoren?

Al bij al een pleidooi om informatica een plaats te geven dat het verdient. Geef aan de keizer wat aan de keizer toekomt.

jan devos

ICT Trends – No more business as usual!

The ways in which we work, live, relax, and play are changing very fast and are greatly dictated by the pace of progress of recent information and communication technologies (ICT). These changes affects us all, in our daily roles as an employee, a business person, a resident, a citizen, a friend, a parent, a child, … and a lot more. As a matter of fact our different roles mingle and merge more and more giving us sometimes too much agitation to be good. Still, there is probably not a single human being on our globe which is not confronted with ICT trends that impacts his or her way of doing something.

There seems to be two major technological evolutions that drive these trends. First evolution is  faster and smaller electronics and the second one, which is more or less related to the former, is the ever growing broadband access to interconnected devices and computers, or simply the internet. I think that we should start using the term ICT (information and communication technology) over the more common term IT (information technology).

The search for smaller and faster electronics is still going on and new findings pave ways for an even more digitized life. Current induced trends are ‘the internet of things’, ‘bring your own device’ (BYOD) and the more encompassing consumerization of IT. We do not invest anymore in IT, we consume IT. Broadband access to the internet give raise to all sorts of so called emergent collectives like social media (Facebook, FourSquare, Twitter, …) and cloud computing. These two key evolutions have clearly mutual synergetic effects like the trend to mobility. Mobility can be described as anywhere, anytime and on any device. Today the number of mobile subscribers has already surpassed five billion. According to Ericson by 2020 there will be more than twenty billion connected devices. This is what is mend by ‘the internet of things’ or sometimes also called Machine-to-Machine (M2M) communication. With a build-in, long-range RFID-chip almost every object, from large to very small can become a connected device and get the capacity to communicate bidirectional. This goes from a can of soup, a sweater,  a microwave oven, a refrigerator to your car. These are all connections next to the more traditional connections by PC’s or tablets.

Broadband access for everyone is an objective stated by Unesco and supported by the ITU. According to the ITU by 2015 entry-level broadband services should cost less than 5% of the average monthly income. A speed of 20Mbps seems to be a strict minimum.  In Europe 11 of 15 countries has already affordable broadband services with sometimes only 0,3% of the monthly income. According to The World Bank a 10% increase of broadband penetration yield a 1.21 and 1.36% increase in GDP growth on average for high-income and low/middle-income countries respectively.

But there is more, much more. These trends do not only change, they break and transform current organizational structures based on static technical structures. The change is driven through actions of people occupying different roles in organizations.  New organizational forms emerge based on co-creation, collaboration and enabling social structures. These novel organizations  are in many ways no more comparable to existing ones based on a firm technical structure with IS/IT systems supporting the business processes. We are drifting towards self-organizations  where the collaborators bring their own systems (BYOD) and create their own complex relationships and business activities. Existing businesses which do not embrace these new trends are putting themselves at risk and can become obsolete and go out of business. It is however not a matter of simply allowing these technologies into the organization. Doing so is naive and not feasible, because the current paradigms on controlling and managing an organization are not applicable anymore. Indeed, how will organizations deal with IS security in an BYOD concept? How will an organization manage their data and their legitimate obligations when all systems are in the ‘cloud’? We are in an urgent need for innovative ways in which we can streamline our new organizational forms.

It is clear that we are moving into open systems. People working and living within these systems respond to unanticipated inputs, often seen as perceived opportunities. Serendipity is much more valuable now than strategic planning. However not a lot of the current cultivated managers are willing to leave their way of thinking from a linear top-down oriented one towards a more bottom-up, cyclic one where outcomes look unlike anything else.

Also the time invest by people change. The boundaries between private and public life are becoming blurry. The private life of a person doesn’t stop at the boundary of the office.  The current dominant generations, Gen Xers and Gen Yers were the first to grow up with computers in their homes. For them the boundary between playing and working is less strict and computers are mostly used as hedonic information systems. This contrasts with current organizations that use computers to build productivity-oriented information systems. According to research perceived usefulness of information systems loses its dominant predictive value in favor of ease of use and enjoyment.

The major concern for managers should be the sustainability of these new organizations. New emergent social structures should somehow lead to effectiveness and efficiency and get the work done, still the major objectives of any economic entity that wants to deliver value. This is however not an easy task. It might also become clear that the these ICT trends reduce the ability of the management to exert control. Is management willing to let this happen?

There is certainly a lack of knowledge and timely IS research on the impact of ICT on organizations and the power ICT have to transform organizations. One thing that can be remembered is that with the current ICT trends there will be no more business as usual.

jan devos

%d bloggers like this: