Vade Retro Industrieel Ingenieur !

Nog voor deze zomer heeft de Vlaamse regering beslist om het inrichten van de tweejarige masters in een groot aantal opleidingen, waaronder deze van industriële wetenschappen (industrieel ingenieur) af te keuren.  De rectoren van de Vlaamse universiteiten reageerden teleurgesteld op deze beslissing. Dit is valt te begrijpen. Het is immers al langer dan vandaag dat deze transformatie bezig is. De VLHORA en VLIR heeft bijna vier jaar gewerkt aan de voorbereiding die aan het indienen van het dossier voorafgingen. Ook in de hogescholen werd er heel wat voorbereidend werk geleverd. We leven in tijden van besparingen, dat is juist, maar dit had men toch moeten weten!

Voor de industrieel ingenieurs geldt het goede nieuws enkel op korte termijn. Immers de studie is gemiddeld flink korter dan de meeste masteropleidingen in Vlaanderen (en in Europa). Een minimale standaard lijkt toch wel 3+2 te zijn. Op lange termijn zal dit kortere traject (3+1)  bij velen echter de wenkbrauwen doen fronsen. Een recente studiereis naar Ierland met studenten industrieel ingenieur lokte bij een aantal lokale docenten de opmerking uit dat Vlaamse industrieel ingenieurs wellicht geniën moesten zijn indien zij allemaal een volwaardige masteropleiding in vier jaar tijd aankonden. Was de ultieme doelstelling van het Bologna-akkoord uit 1999 immers niet de gelijkschakeling van alle masteropleidingen in een ééngemaakt Europa? Wat moeten onze toekomstige (en huidige) industrieel ingenieurs nu aanvangen met hun halfslachtige master? We werken immers meer en meer in een internationale context en dergelijke zaken vallen uiteraard sterk op.

Ook het VIK en in haar kielzog de industrie, blijft in de kou staan met hun vraag om meer stageruimte te voorzien in de opleiding. Immers  binnen de huidige structuur waar er dan wel gezorgd is voor een academisering van de opleiding is er evenwel geen plaats voor stage. Spijtig. Deze beslissing is een ernstige stap terug in de waardering van het diploma van industrieel ingenieur. Zowel voor de praktijk als voor de academische gerichtheid. Sinds een aantal jaren was een industriële vakantiestage al bijna volledig verloren gegaan in de opleiding. Een kans om dit terug te herwaarderen is dus verkeken. Industrieel ingenieurs worden nu opgeleid zonder enige kennismaking met het bedrijfsleven tijdens hun studie. Voor een professioneel beroep lijkt mij dit toch een aberratie. Was een vaak gehoord argument bovendien niet dat industrieel ingenieurs meer voeling hadden met de praktijk? Advocaten, architecten, geneesheren, leerkrachten,  … allemaal worden ze tijdens hun opleiding met hun respectievelijk werkveld in contact gebracht. Industrieel ingenieurs dus niet. Ook op academisch vlak lijkt er iets te schorten. De opleiding in de industriële wetenschappen behoort dus geacademiseerd te zijn. Industrieel ingenieurs moeten na hun opleiding vlot een PhD kunnen starten, althans zij die dit aankunnen. Nu zullen de besten wel overal hun mannetje staan en wellicht slagen in een dergelijke onderneming. Maar wij kunnen ons de vraag stellen waar precies de nodige voorbereidingen gelegd worden in de vierjarige opleiding voor een academische carrière? Van het zogenaamde toegepaste wetenschappelijk onderzoek is er om begrijpelijke redenen niets van terecht gekomen. Immers wat is dat ‘toegepast wetenschappelijk onderzoek’? Niemand heeft ooit ernstige pogingen ondernomen om dit te definiëren. Probeer dit concept bovendien maar eens aan een internationale academische gemeenschap uit te leggen. Iedereen die relevant wetenschappelijk onderzoek wenst voor te brengen moet zich onderwerpen aan de criteria die voor zijn discipline gangbaar zijn en die zijn (gelukkig) gelijk voor iedereen. Toegepast of niet.

De huidige opleiding is daardoor momenteel een dunne doorslag geworden van de opleiding burgerlijk ingenieur. Van alles wat minder. Er zijn weinig accenten gelegd die de naam van de opleiding enige eer aandoen. Integendeel. Een aantal hogescholen gaan er zelfs prat op dat ze gebuisde burgerlijk ingenieurs netjes kunnen opvangen binnen hun structuur. In plaats van een duidelijke profilering naast deze van burgerlijk ingenieur is er een tweede klasse ingenieurs ontstaan. Eigenlijk is dit een verderzetting van de bestaande situatie. Voor de toekomstige industrieel ingenieurs is dit een ernstige stap achteruit. Hun bestaande opleiding is geenszins geprofileerd en bovendien is hun toekomst ernstig gehypothekeerd.  Bovendien moeten ze nu nog meer de hoon trotseren van de studenten en docenten burgerlijk ingenieur die (terecht) hun opleiding beschermen en de daarbij horende eigenheid niet wensen aangetast te zien door een onvoorwaardelijke opname van deze grote groep van studenten industriële wetenschappen. Wie wordt daar nu beter van?

jan devos

Advertisements

About jangdevos
I'm an IT/IS professor, a late Baby Boomer, married with Ann and father of Hélène and Willem, a Stones fan and interested in almost everything. I work at the UGent (campus Kortrijk), Belgium. My research domain are: IT Governance in SMEs, IT/IS Security, IT Management, IT Project Management, IT Trends and IT/IS failures.

One Response to Vade Retro Industrieel Ingenieur !

  1. In Wallonië reeds sinds 2009 3+2 … Vlaamse ingenieurs dreigen ondergewaard te worden tov waalse

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: