Barcelona – ECIS 2012 – 11-13/6/2012

De European Conference for Information Systems (ECIS) met zijn +/- 600 deelnemers, 243 paper presentaties uit meer dan 50 verschillende landen moet zo wat de grootste Europese academische conferentie zijn over Information Systems Research. Dit jaar ging het evenement door aan de befaamde business school ESADE in Barcelona. Toch zal deze gebeurtenis ook dit jaar wellicht voorbij gegaan zijn aan de meeste IT professionals. Een kort verslag.
Dit jaar vierde ECIS zijn 20ste verjaardag. Dit feit werd even in de verf gezet met … wat dacht je?, een paper natuurlijk! Oudgediende Bob Galliers van Bentley University (VS) wist een jonge dame te strikken om wat veldwerk te verrichten over IS research de laatste 20 jaar. Wat leren we daaruit? Dat vooral de Angelsaksische landen de meeste IS research aanleveren, met op kop het Verenigd Koninkrijk (VK), gevolgd door Ierland en Australië en uiteraard de Verenigde Staten, maar die scoren vooral op de Internationale Conferentie for Information Systems (ICIS), grosso modo twee keer zo groot dan ECIS, maar daarover een andere keer meer. Daarna komen de Scandinavische landen aan beurt met Zweden, Denemarken en vooral Finland. Ook Duitsland laat zich niet onbetuigd met vooral stevig onderzoek in samenwerking met bedrijven. België is helaas nergens te bespeuren. Nederland daarentegen heeft ten minste nog wat gewicht in de schaal te gooien en organiseert de conferentie volgend jaar in Utrecht. De conferentie heeft in zijn 20 jaar België nog nooit aangedaan en zal dit de volgende drie jaren ook niet doen, want de plaatsen voor de komende jaren zijn al toegekend aan onder meer Tel Aviv.
We brengt ECIS aan research? Het zal de meeste praktijkmensen misschien verbazen maar IS academici zijn in eerste instantie veel meer begaan met methodiek en minder met inhoud. Meteen een discussiepunt van formaat. Wat moet primeren? De relevantie van de onderzochte onderwerpen of de wijze (de zogenaamde de grondigheid of de theoretische ‘stijfheid’) waarop het onderzoek wordt gevoerd? Geen eenvoudig te beantwoorden vraag. Van wetenschappers mag immers verwachten worden dat ze in eerste instantie uitpakken met gedegen kennis. Iedereen heeft wel een mening en een visie over IS, maar is dat dan ook de wetenschappelijke waarheid of juistheid? Anderzijds is kennis om de kennis een afgedaan hoofdstuk waar alleen nog een paar wereldvreemde academici van dromen. Zeker in het domein van IS steekt een flinke praktische kern. Informatiesystemen hebben immers een functie en worden in die zin ook ingezet in organisaties en overheden.
De meeste gebruikte onderzoeksmethode blijkt de case studie te zijn. Niet onmiddellijk de meest prestigieuze methode om met sterke veralgemeningen te komen, maar wel zeer efficiënt voor de aard van de materie waar er meestal meer variabelen dan gegevens moeten bekeken worden. Daarnaast zien we de focus meer en meer verschuiven naar design science en action research, waarbij de onderzoeker naast zijn onderzoek ook een artefact oplevert. Uiteraard sterk geapprecieerd door onze maatschappij die zich nog wel eens zou durven afvragen met wat die theoretici zich vandaag zo allemaal bezig houden.
Thematisch moet worden vastgesteld dat de focus zich meer en meer verlegd weg van de technologie en meer richting de gebruiker, nu algemeen ‘de mens’ genoemd. De gebruiker was een uitvinding van ingenieurs die daarin een model van ‘de mens aan de machine’ zagen. Belangrijke thema’s zijn nu e-Health (Europa wordt oud), sociale media (moet er nog zand zijn?) en Enterprise Systems (wanneer krijgen we eigenlijk een ROI van IT?).
Een ander thema dat onze academici wereldwijd enorm bezig houdt is de wijze waarop ze zich profileren en dus laten evalueren. Dit blijken dus publicaties te zijn. Een gevoelig onderwerp waar reeds veel inkt is over gevloeid. Wetenschappers schrijven hun bevindingen neer in artikels en die moeten vervolgens geëvalueerd en vooral gepubliceerd worden. Dat laatste is het belangrijkste! Leuk vast te stellen dat ook dat wordt onderzocht. En wat blijkt? Dat 50% van alle IS researchers helemaal niet weten hoe ze zullen worden geëvalueerd en dus maar massaal aan het publiceren slaan. Als hun naam maar onder een artikel staat en ergens in een tijdschrift van A-niveau verschijnt. Hoe meer citaties een artikel heeft hoe beter, dus citeren we onszelf. 90% van alle IS-academici slagen er niet in een A-artikel als eerste auteur te publiceren. Een even groot gedeelte slaagt er maar in één A-artikel in hun gehele carrière gepubliceerd te krijgen. Het is dus drummen aan de top. Er worden daarom deals gemaakt en auteursgroepen gevormd waarbij zoveel mogelijk ‘auteurs’ hun naam onder een titel plaatsen. Met als gevolg dat 30% van alle academici hierdoor in een conflictsituatie verzeild geraakt. Een enkeling in de zaal merkte op (via een tweet) dat dit een gigantisch ethisch probleem vormt. We zijn een groep individualisten en collectief werk is niet aan ons besteed riep iemand in de zaal.
Over naar de inhoud.
Uiteraard is het onmogelijk om alle tracks, laat staan alle paperpresentaties te beluisteren op een dergelijk mega-event. We kozen voor Enterprise Information Systems (EIS), IS Security (ISS), IT Project Management (IPM), Serious Gaming (SG) en Research Methods (RM).
Het blijft huilen met de pet op inzake EIS. Succesverhalen worden opgevolgd door minder succesvolle verhalen. KMO’s doen het volgens een enkeling beter dan grote bedrijven maar veel bijval kende de man helaas niet. IPM staat in relatie met het vorige. Immers alvorens een IS in een organisatie kan worden gebruikt gaat daar meestal een project aan vooraf. En dat project is meestal, hoeft het nog gezegd, niet erg succesvol. Dus maar experimenteren met alternatieve methoden. Een paar leuke suggesties werden gemaakt. Zoals het uittesten van de theorie van dramaturgie als een alternatieve verklaring voor het verloop van een IT project. Of het IKEA-effect, waarbij een ontwerper meer belang hecht aan een object dat hij zelf gemaakt heeft. Ingenieurs zullen dit bijna zeker weer allemaal als niets ter zake doend van tafel vegen. Toch vertrekken deze onderzoekers van zeer relevante onderzoeksvragen. Onder meer waarom er zoveel IT projecten mislukken? Is de ingenieursaanpak dan zo superieur? Eén onderzoeker stelt voor dat we projectteams recycleren op basis van succesfactoren. Het idee van ‘never change a winning team’ dus.
Over IS security kunnen we kort zijn. Niets nieuws onder de zon. Security is weliswaar belangrijk, maar blijkbaar niet echt om onderzocht te worden. De outsourcing ervan verloopt zoals een ander project en security is vooral een issue voor de IT-sector.
Serious gaming wint zeer voorzichtig terrein. Vanuit een business perspectief wordt daar uiteraard zeer argwanend naar gekeken. Net zoals social media trouwens. Business is tot nader order nog steeds geld verdienen en voorlopig lukt dit niet met spelletjes en met Facebook. Tenzij je Marc Zuckerberg bent natuurlijk en Facebook uitvindt, maar dit werd niet onderzocht. Leuk was dat de theorie van misdaad werd aangehaald om het verschijnsel ‘illegale download’ te verklaren.
Steven Alter, een professor uit San Francisco pakte uit met een titanenwerk en presenteerde een ‘body of knowledge’ voor IS. Spectaculair, maar helaas kreeg hij weinig bijval. Hij negeerde dan ook volledig de gedragsmatige component in zijn oeuvre.
Er waren nog heel wat pareltjes van onderzoek te ontdekken. Zoals collega Hans van der Heijden van de universiteit van Surrey die een experiment uitvoerde met de Amazon Mechanical Turk en dat op een meesterlijk wijze wist te presenteren. Hij wist de bestaande modellen van technologie acceptatie sterk te relativeren en toonde de sterkte van een statistisch onderzoek. Ook het vermelden waard waren de presentaties over Design Science Research. Het lijkt erop dat deze vorm van onderzoek wellicht de discipline zal domineren.
De keynotes vielen zowel mee als tegen. De gekozen onderwerpen waren zeer relevant: big data problems (getuigenis CERN), service science (Henry Chesbrough) en ‘Apps for Democracy’. De eerste twee sessies werden zeer steriel gebracht, ondanks hun sterke inhoud. Enkel Peter Corbett, een jonge ex-werkloze, geek, nerd en enterpreneur-by-coincidence wist te boeien met het verhaal over zijn opdracht dat hij van Obama zelf kreeg.
Al bij al zeer interessant en zeker een must voor elke IS-er.
jan devos

Advertisements

About jangdevos
I'm an IT/IS professor, a late Baby Boomer, married with Ann and father of Hélène and Willem, a Stones fan and interested in almost everything. I work at the UGent (campus Kortrijk), Belgium. My research domain are: IT Governance in SMEs, IT/IS Security, IT Management, IT Project Management, IT Trends and IT/IS failures.

One Response to Barcelona – ECIS 2012 – 11-13/6/2012

  1. Alvani says:

    this is a really interesting article. thanks.http://www.ojogosdomario.com

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: