TW Classic 2014 – The Rolling Stones

rolling-stones

Het begon stipt om 13u met Admiraal Freebee. Hij deed zijn best en hij was goed. Het geluid was nog niet OK, te scherp en te veel pijn voor de oren. De oordopjes waren nog niet beschikbaar aan de stands. Des te meer was de merchandising van de Stones. Twee T-shirts met de tonglick kopen namen een vol uur wachten in beslag. Niemand vond dit een probleem, ik ook niet.
De volgende act was Seasick Steve. Hallo? De man blies de ganse weide naar huis. Hij speelde op zijn zelfgemaakte gitaren samen met een drummer. Wat een authenticiteit! Eenvoudige rock en blues. Toen de man zijn schrijnend levensverhaal openbaarde aan 66.000 mensen wist ik dit is een mens van vlees en bloed. Zo moeten er meer zijn. Helaas… Op het einde smeet de man zijn gitaar weg en zijn drummer een cimbaal. Het was alvast niet zijn zelfgemaakte gitaar, daarvoor is de man te nuchter denk ik.
De volgende was Arno. Wat een pose zeg! Een goed concert daar niet van maar wat is de man toch een karikatuur van zichzelf geworden. Een paar godverdommes, ne merci en de viswijven van Oostende, … tja dat hebben we allemaal al wel eens gehoord. Waarom niet gewoon doen aan die leeftijd?
En dan was Triggerfinger daar. Wist ik veel dat die mannen graag ook Stones wilden worden. Stevige rock en set. Niets verkeerd mee natuurlijk, maar waarom? Is er echt niets anders dan het imiteren van 70-plussers? Drummer Mario Goossens leek te zijn weggelopen uit de Muppetshow. Enkel bassist Lange Paul straalt wat power uit. Zanger en gitarist Ruben doet zijn best en is goed, maar dat zijn er zovelen.
De Simple Minds komen uit Glasgow, maar zijn geboren in Werchter. Om één of andere reden is hun opmars gestopt halfweg de jaren negentig. Jim Kerr deed zijn best en was gracieus. Hij heeft zich al lang neergelegd bij de ondergeschikte rol dat hij krijgt van Mick Jagger door in ‘zijn’ voorprogramma te spelen. Dit was echter pure nostalgie. Moeilijk om hier objectief te blijven. Alle hits uit de jaren 80 passeerden de revue en werden feilloos gespeeld. Gitarist Charlie Burchill speelde de pannen van het dak. Someone, Somewhere in Summertime… wake up on brilliant days… Mandela Day… Muziek dat ze hopelijk in de hemel spelen.
En dan…. The Stones….
Dat blies al het vorige weg en terecht. Waarom? Omdat ze allemaal Mick en Keith willen zijn maar niet kunnen, onvoldoende talent hebben of vooral te kort aan werklust en volharding hebben. Arno het meest, Seasick Steve het minst. Uiteraard ook omdat de licht- en audiotechnologie volledig in functie van de Glimmer Twins stond. Koning Mick had zeer tactisch verhinderd dat niemand de catwalk kon gebruiken door de eerste vloerplaten weg te nemen. Niemand die zich daar aan stoorde, maar een ego moet uiteraard verzorgd worden. De aanvang van het circus was weer zoals steeds zeer spectaculair. Hoewel, even dacht ik en met mij vele duizenden zo te horen aan de oehoe’s, dat ze een start zouden nemen met Sympathy. Niets was minder waar natuurlijk. De shows van de de Stones zijn vandaag de dag een voorbeeld van voorspelbaarheid. JJF is en blijft de opener van de Europese toer en dat zal in Werchter niet anders zijn. Tot spijt van wie het benijdt. Anderzijds, het moet gezegd Mick Jagger spreekt beter Nederlands dan Elio Di Rupo. Wat zou daar de reden van kunnen zijn?
Een zeer leuke ervaring desondanks die zielige veertiger in een marcelleke die meende dat hij Mick Jagger was, een papa en zoon die zo zat waren dat ze beiden in hun broek pisten, een meisje die dacht dat ze persé haar BH moest uitdoen, de drie volle uren file om uit Werchter te raken na afloop van het concert en de omleiding via Mechelen. Uiteindelijk toch thuis geraakt voor het daglicht. Nipt.
jan devos

Legacy ERP and Hybrid ERP

As if CIOs didn’t knew it. ERP and bespoke applications are unblendable. It is trying to dissolve oil in water. It gives you a colloid where customized particles are dispersed through the standard code. It becomes very hard to retrieve these particles if the standard code needs to be changed. Regularly this leads to a destruction of the complete application or delivers another failed IT project.  Gartner posits that by 2016 these customized ERP systems will become so called ‘Legacy ERP’ and will hamper IT departments to innovatively grow or even put a huge burden on their overall existence.

The problem seems to be the lack of flexibility of legacy ERP. The claim is that legacy ERP is not agile enough to meet changing business needs due to the overwhelmed insufficient documented modifications in a customized ERP system. Besides, the costs of legacy ERP are running high. On the issue of the impact of ERP on organizational flexibility is the literature highly divided, as Gartner should know. There is indeed a stream of academic literature comparing ERP systems with liquid (digital) concrete poured into the company. On the other hand, recent research has revealed that the positive or negative impact of ERP systems on organizational flexibility greatly depends to extend of assimilation of the ERP systems.  ERP systems drive organizational innovation to a certain extend which is greatly depended on the use of the ERP system and how use becomes routinized in the processes and projects of an  organization.  This is what is mend by assimilation of ERP systems.

The whole story reminds me of mainframe systems. These ancient IS systems were the first legacy systems and were overtaken by flexible midrange IS systems. Applications move further into PC-based-network point solutions. They called it ‘client-server’ systems and applications. By the 1990s ERP slung the pendulum back to heavily centralized systems not seldom without heavily customized modules and components. In that way ERP systems were transformational in nature and indeed change almost the complete IT landscape. In less than a decade since the 1990s, 76% of manufacturers, 35% of insurance  companies and 60% of the U.S. Fortune 1000 companies have adopted an ERP system. Now tables turning and ERP is framed in the role of a ‘legacy’ mainframe, condemned to focus on a limited job of supporting basic non-innovative business processes.

Not that there is an easy answer to these problems. Gartners mentioned ‘postmodern ERP’ or hybrid ERP indicating a federated, loosely coupled ERP environment with extra functionality sourced as cloud services and business process outsourcing. According to Gartner the Cloud seems to be key for a solution.  A shift is to be made from monolithic ERP to hybrid ERP incorporating differentiating functionalities  based on cloud applications and not on customized ERP. The Cloud is not so much the silver bullet, but it can deal with the insufficiencies of monolithic ERP, which focused all too much on tangible products and asset-centric industries and leaving too much crucial business processes without any (central) IT support . Service-centric organizations such as professional services, universities, government agencies and digital media are not so well served by ERP systems. This is much noticeable in my own organization (university) where an SAP implementation only covers the basic financial and  procurement processes, but the line-of-business processes are supported by very lean cloud applications. The question is now if the cloud will also be transformational in nature. It looks like it does. Cloud applications are real-time in nature due to augmented broadband connections and increased server capacity and performance. And opposed to ERP systems, cloud applications can be purchased from a multitude of software vendors or cloud providers. The own development of cloud applications (e.g. mobile apps) can easily be done, much easier than customizing ERP systems. Cloud application can easily fill the business gaps that ERP systems have left behind and focus more on core business processes.

As for me, I am a bit afraid of the term ‘loosely coupled suites of cloud functionalities’. It is the degree of coupled IT systems that is largely accountable for the organizational flexibility as well as for the strategic alignment of all business processes. Businesses need to function as a holistic system, where all business processes are aligned to the corporate strategy. The danger of dis-alignment between IT and business lurks behind the horizon with loosely coupled systems. We saw this already happened in the past.  But loosely coupled should not be the same as loosely managed. This can be a new challenge for the CIO.

jan devos

Big Data and Big Analytics

Volgens onderzoekers bij onder meer IBM waren er op het einde van het vorig millennium, 800.000 petabytes aan gegevens opgeslagen in informatiesystemen. Eén petabyte staat voor 1015 bytes dit is een één met 15 nullen erachter. Twitter genereerde vorig jaar alleen al 7 terabytes per dag en Facebook 10 terabytes per dag, een terabyte is 1012. De dood van Bin Laden in 2011 genereerde 5106 Tweets per seconde. De aardbeving in Fukushima was goed voor 6939 Tweets per seconde.

Volgens dezelfde onderzoekers zullen er tegen 2020, 35 zetabytes aan gegevens zijn opgeslagen. Eén zetabyte staat voor 1021 dit is een één met 21 nullen. Het komt de duur niet op een nul meer of minder. Dit zijn astronomische hoeveelheden aan gegevens die ons voorstellingsvermogen overstijgen.

We spreken op vandaag terecht van Big Data. 80% van deze gegevens is helaas niet gestructureerd, het is te zeggen zomaar niet om te zetten tot informatie of kennis, zonder aangepaste software of algoritmes.  Voor bedrijven stijgt de hoeveelheid beschikbare data exponentieel, maar tezelfdertijd daalt de capaciteit van bedrijven om deze data te kunnen verwerken ook exponentieel!

Bedrijven kampen op vandaag zelfs voornamelijk met het kleinere aandeel, de 20%  gestructureerde gegevens. Dit zijn gegevens die ogenschijnlijk netjes opgeslagen zijn in tabellen en aldus potentieel gerelateerd zijn met elkaar. Toch zijn ook deze gegevens niet altijd vlot om te zetten tot informatie of kennis, waarop er beslissingen kunnen genomen worden.  Voor de CIO geen gemakkelijk opdracht om uit deze ruwe diamant mooie geslepen juwelen te slijpen!

Volgens Gartner kijken vele bedrijfsleiders nog te veel naar de bestaande ERP systemen die het probleem van financiële software zullen oplossen. Was dit trouwens niet het USP van een ERP systeem? Samen brengen van alle bedrijfsgegevens in één centrale repository? Helaas mankeren deze systemen meestal het analytische vernuft die op vandaag vereist wordt om alsmaar complexere informatiesets te kunnen aanleveren. De spreadsheet inschakelen zoals dit maar al te vaak gebeurt is echt geen goede oplossing omdat ook hier op termijn de nodige ondersteuning dreigt te kort te schieten.

Tenslotte is er de vaststelling, nog volgens Gartner, dat ‘business analytics’ complexe materie is dat verduiveld moeilijk te begrijpen is voor de meeste IT-ers. De CIO en BI-analisten zullen meer en meer een sterke zakelijke backgrond nodig hebben zodat ze de gepaste tools kunnen inschakelen om de behoeften van de bedrijfsleiding te kunnen invullen.

jan devos

Lecture on Ownership of Enterprise and Governance

This module is about the firm’s position in the economy and in society, and about the forces that shape the firm. Central themes of the course Ownership of Enterprise and Governance are the enterprise’s position in the economy and society, the forces that shape the enterprise and its IT, and the way its board leads business and IT.

Block 1 is dedicated to the topic Enterprise Models. Characteristics of the enterprise, such as ownership, size, political environment and enterprise strategy shape the governance of IT and the role of IT in achieving the enterprise’s strategic objectives. In this block, various enterprise models are discussed. After having completed this block, participants are able to assess the characteristics of an enterprise and the impact thereof on the IT function.

On Friday 31/1 – 13.30-16.45 – IT in small and medium-sized Enterprises
Teacher: Prof. dr. ir. Jan Devos, MBA

At Nyenrode Business University.

http://www.nyenrode.nl/Education/MBA/modularmba/MBA-BIT/modules/Pages/Entrepreneurship-.aspx

 

 

2013 in review

The WordPress.com stats helper monkeys prepared a 2013 annual report for this blog.

Here’s an excerpt:

A New York City subway train holds 1,200 people. This blog was viewed about 4,400 times in 2013. If it were a NYC subway train, it would take about 4 trips to carry that many people.

Click here to see the complete report.

IT Governance – A Quest for Theoretical Underpinnings of Cobit 5

COBIT, as an IT Governance framework is very well known in IS practitioners communities. It would impair the virtues of COBIT to present it only as an IT Governance framework. COBIT and certainly the most recent version COBIT 5 is so much more. COBIT analyses the complete IS function and offers normative support to manage, govern and audit IT in organizations.  However, like most practitioners frameworks and guidelines, critics rises from academic communities pointing at the absence of any theoretical foundation on which COBIT is built on. Here, I give a sneak preview of my current research on IT Governance. This work will be presented in some conference proceedings and also in a journal paper. For now, I would like to catch some comments on the ideas and concepts used in the current research project.

Together with some of my students, I conducted a research project on the theoretical underpinnings of COBIT 5. This may sound a bit awkward, but in IT, academics often lag behind practitioners. The latter cannot always wait for good normative theories to build IT artefact’s. So to say, we implemented a reverse engineering work and try to elucidate as much as possible propositions from COBIT as an empiricism. We followed a qualitative research method to develop an inductively derived theoretical framework. However our approach differs from the originally work on grounded theory by Glaser and Strauss since we have a general idea of where to begin and we make a conceptual descriptions of the empirical statements in COBIT (Glaser et al. 1967). So our data was only restructured to reveal theoretical findings.

First we looked for three theories that could be candidates for underpinning COBIT v5.0: Stakeholder Theory (ST), Principal Agent Theory (PAT) and Technology Acceptance Model (TAM).  These three theories were then classified and spelled out according the scheme of Gregor (Gregor 2006). So from each theory, several testable propositions were deduced. To keep the work controllable, we considered five processes (APO13, BAI06, DSS05, MEA03 en EDM03) and four IT goals (IT01, IT07, IT10 and IT16) from COBIT 5  (ISACA 2012).  The choice of the processes and IT goals are done according to an experienced knowledge of COBIT as well of the theories. The selected theories on the other hand are more than often used in IS research. Then we constructed a mapping table to find matching patterns. The mapping was done separately by several individuals to increase the internal validity.

We can made the following preliminary conclusions.

Although COBIT 5 was not designed in a more academic design science research arrangement, a positive match with theoretical propositions could be found, albeit reversed engineered. The theoretical foundations are there, but certainly not all empirical propositions could be mapped to theoretical ones. It is therefore very difficult to tell which of the three tested theories makes the largest contribution to COBIT. It looks as PAT and ST contributes the most. This is also due to the fact that PAT and ST are clearly other types of theories than TAM. PAT and ST are more explanatory theories while TAM is a more predictive theory. However we still have some work to do to refine the restructuring of COBIT to reveal more ‘atomic’ propositions to perform a more intense mapping.

The mapping was done for the selected processes as well as for some selected IT goals.  We could see that the presence and contribution of a theory is significantly constitute by IT goals as compared to the processes.  So the formulation of IT goals in the framework is a very important practice, that can differ largely on the implicit theoretical assumptions the author(s) took by designing COBIT 5. Since these theoretical assumptions are not well identified, we believe that other IT goals could also contribute the framework.

We can also make some suggestions for further research.

First of all, the work has to be extended to all COBIT 5 processes and IT goals. This effort is currently going on.  We can of course ask ourselves, what other theories could be considered as candidates for this theoretical reverse engineering labor? During our work we listed already some theories with good potential (e.g. Resource Based Theory,  Transaction Economic Theory, Structuration Theory…).

The pattern matching process can be refined by bringing in other assessment models based on maturity models.  An alternative and more theoretic framework could be designed by using design science research methods and starting with the most relevant IS theories. That could lead to an IT artifact that eventually could be reconciled with COBIT 5.

jan devos

Glaser, B., and Strauss, A. 1967. The Discovery of Grounded Theory: Strategies for Qualitative Research, Aldine Transactions: Chicago.

Gregor, S. 2006. “The nature of theory in information systems,” Mis Quarterly (30:3) Sep, pp 611-642.

ISACA 2012. COBIT 5 – A Business Framework for the Governance and Management of Enterprise IT, ISACA: Rolling Meadows, IL, USA.

De wedde van Johnny Thys

Ik hoef gelukkig geen verantwoording te geven nopens de hoogte van de toppostman zijn loon, maar toch voel ik ergens dat de huidige discussie zeer onredelijk wordt gevoerd. Alles is helaas (?) niet te vatten in een knap geformuleerd tweetbericht. De emoties nemen te veel de overhand. Misschien te begrijpen maar eigenlijk niet zo heilzaam in het zoeken van een oplossing. Minister Labille heeft het zeer tactisch gespeeld. Zijn electoraat zal hem (en de PS) zeker belonen in het stemhokje. En dan? Zijn we er dan allemaal beter van geworden?

Een dergelijk hoog bedrag als normaal beschouwen is ook voor mij moeilijk. Maar dat zie ik dan als een uitdaging voor het vinden van een antwoord op de vraag:  waarom we dergelijke hoge lonen toekennen?  Want, geef toe, iemand heeft uiteindelijk zich akkoord verklaard met de toekenning van dit bedrag? Of niet soms?

Vooreerst over het relatieve van het bedrag. Op jaarbasis schat ik ruwweg dat Johnny Thys ongeveer 12 keer meer verdiend dan ikzelf. Anderzijds stel ik vast dat elders op de wereld mensen moeten rondkomen met een tiental euro’s per maand. Dit is dan weer vierhonderd keer lager dan mijn loon. De wiskunde liegt niet maar geeft mij helaas geen raad om dergelijke problemen in te schatten, laat staan op te lossen. Of moeten we ons denken beperken tot de periferie van de kerktoren en de bredere context van de wereld noodgedwongen reduceren? De wereld is toch een dorp geworden waar we goed ingelicht worden over zowat alles wat zich afspeelt tussen de beide polen. Behalve dan voor het loon van mr. Thys? Nee toch?

Om het eerst punt te kunnen aanpakken moeten we blijkbaar ideologisch redeneren. Dat is wat de meesten dan ook minister Labille verwijten. De man redeneert te ideologisch. De grote politiek-ideologische denkstromingen zijn bijna al een paar eeuwen geleden geformuleerd. Het communisme enerzijds streeft naar een gelijkheid voor iedereen en doet afstand van privébezit. Alle bezit hoort de gemeenschap toe. Daartegenover staat het kapitalisme dat het individu en zijn gelding- en scheppingsdrang zijn gang laat gaan en bezit privatiseert. Beide  ideologieën hebben in de praktijk bewezen dat ze hun excessen kennen. Het communisme heeft meestal geleid tot totalitaire regimes. Stalin (USSR), Pol Pot (Cambodja), Castro (Cuba), Ceausescu (Roemenië) en recent nog het Noord-Koreaans regime van Kim.  Het kapitalisme heeft geleid tot corrupte regimes. Pinochet (Chili) , Stroessner (Paraguay) , Videla (Argentinië), Markos (Filipijnen) zijn daar spijtige getuigen van. In beide gevallen werd de waarde van de mens geschoffeerd en reduceert tot  een radertje in een overmachtige  bestuurlijke machine. In het beste geval, wel te verstaan. Want beide kanten hebben ook genocides op hun geweten. Hoewel beide ideologieën ondertussen zijn bijgesteld lijken de scherpe intrinsieke waarden ervan toch zeer sterk te zijn en zeker niet uitgedoofd. Het communisme heeft weliswaar door het uiteenvallen van de USSR een forse stap gezet naar het kapitalisme. En ook China flirt met een vrije markteconomie. Toch blijven beide landen weinig eerbied te hebben voor het democratisch gedachtegoed. In Europa overheerst een gematigd of gemodereerd sociaal kapitalistisch systeem. Overal waar de excessen van het kapitalisme al te goor worden, treedt Europa met gepaste richtlijnen op. Enkel in de VS lijkt het ongebreideld kapitalisme nog te gedijen, hoewel sinds Clinton en zeker met Obama dit ook de richting uitgaat van een Europees model.  Toch is de finale strijd nooit gestreden. Zal dit ooit het geval zijn? Verzoenen van water en vuur gaat immers niet zo makkelijk. De conservatieven en kapitalisten zijn nooit zo sterk geweest in de VS. Ook in Europa lijken de fundamentalistische linksen elk economisch besef te ontbreken.  Dit is meteen de sleutel tot de diagnose van het geval Thys. Het is mijn mening dat Labille intellectueel oneerlijk optreedt wanneer hij eenzijdig plotseling ideologische redenen inroept om het loon van de CEO van BPost te reduceren. Ik zwijg dan nog over de wijze waarop één en ander is gebeurd.  In een echte democratie worden ideologische verschillen geofferd op het altaar van het compromis. Dit moet gelden voor alle deelnemende ideologische strekkingen binnen onze regering.  Zowel links als rechts. Het (te) hoge loon van Thys kan niemand verdedigen vanuit een eenzijdige ideologische visie. Net zoals Labille ook niet kan verdedigen waarom we nog niet in Utopia leven.

Het probleem is ook een intellectueel debat, waaraan helaas weinig mensen zullen deelnemen, wegens te complex. Ook in de pers lijkt het dieper graven naar oorzaken wat zoek te zijn. Men blijft maar schemeren met sterke emotionele clichés, zoals de ongelijkheid in lonen, de gelijkheid (van wat?) van ieder individu en het uitlokken van negatieve afgunstige gevoelens. Dat een gewone postbode een bedrijf zoals BPost niet kan leiden weet de man of vrouw in kwestie best ook wel. Een opkomend gevoel van afgunst is dan ook te begrijpen. Toch is het precies daar dat onze beleidsmensen moeten ingrijpen. Met afgunst en negatieve emoties zullen we niet ver raken, toch zijn dit niet te vermijden obstakels. Of we blijven zeuren op de rijken die het gelag maar moeten betalen of we zijn bereid om de suprematie van sommigen te accepteren en dit in een collectief voordeel om te vormen. Bovenal proberen we iedereen als mens te respecteren. Ook de gewone postbode die ogenschijnlijk zeer eenvoudig werk uitvoert, maar wel een niet onbelangrijke bijdrage levert aan een stabiel democratisch systeem, dat weliswaar niet perfect is, maar dat best de moeite is om voor te strijden.

Er is werk aan de winkel voor onze beleidsmensen.  Ik benijd ze geenszins.

Prettig eindejaar, veel geluk, weinig problemen, een goede gezondheid en veel wijsheid toegewenst aan iedereen!

jan devos

PS Een weblog even niet over IT. Een mens leeft niet van computers alleen.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 939 other followers

%d bloggers like this: